Sztuczna inteligencja Google zdała medyczny egzamin. Ale to jeszcze nie czyni jej lekarzem
System AMIE od Google, podczas próbnych wideo-konsultacji, uzyskał noty na poziomie prawdziwych lekarzy, a w niektórych kategoriach – m.in. w prowadzeniu pacjenta przez wirtualne badanie – uzyskał nawet wyższe oceny.
Aktorzy odgrywający chorych bardzo przychylnie ocenili też empatię algorytmu. Te wyniki brzmią jak absolutny przełom dla telemedycyny. Zanim jednak ogłosimy triumf maszyn nad żywym człowiekiem, musimy spojrzeć na jeden kluczowy szczegół: sztuczna inteligencja zdała po prostu bardzo trudny, ale wciąż sterylny egzamin.
Trzech agentów na jednej wizycie
Z technologicznego punktu widzenia system Google to wybitny kawałek inżynierii. Twórcy wprost przyznają, że żaden pojedynczy model AI nie potrafi dziś jednocześnie analizować obrazu, przetwarzać złożonych danych medycznych i płynnie rozmawiać bez wyczuwalnych, irytujących opóźnień.
Rozwiązano to, opierając architekturę systemu AMIE na trzech agentach. Moduł „Perception” śledzi obraz i dźwięk w poszukiwaniu objawów. Moduł „Planner” analizuje w tle dane medyczne i stawia hipotezy. Najciekawszy jest jednak moduł „Talker”. Jego zadaniem jest wyłącznie prowadzenie naturalnej rozmowy i utrzymywanie jej płynności w czasie, gdy wolniejszy proces analityczny przetwarza informacje. To sprytne rozwiązanie, które pozwala uniknąć niezręcznej ciszy i buduje u pacjenta poczucie bycia wysłuchanym.
Gigantyczny wyciek danych medycznych. Hakerzy twierdzą, że mają 18 milionów numerów PESEL
Świetny wynik w laboratoryjnych warunkach
Skąd jednak tak wysokie oceny maszyny w starciu z doświadczonymi lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej? Kluczem jest metodologia.
Badanie nie opierało się na prawdziwych pacjentach. Google przetestowało swój system na profesjonalnych aktorach, którzy odgrywali przygotowane wcześniej, standaryzowane scenariusze kliniczne. Sami badacze z Mountain View uczciwie zaznaczają w raporcie, że to istotne ograniczenie – profesjonalny aktor nie potrafi w pełni oddać zmienności i nieprzewidywalności, jaka towarzyszy prawdziwej wizycie pacjenta.
W takim środowisku sztuczna inteligencja może wypaść szczególnie dobrze, ponieważ kryteria oceny są z góry określone i mierzalne. System potrafi skrupulatnie realizować zaprogramowaną procedurę, dokładnie zbierać wywiad i cierpliwie prowadzić aktora przez wirtualne badanie. Choć samo Google raportuje, że wciąż zdarzają się pewne błędy w percepcji i rozumowaniu maszyny, AMIE radzi sobie w tych ustandaryzowanych ramach śpiewająco.
Triumf procedury to jeszcze nie leczenie
Tu jednak – jako redakcja – musimy postawić wyraźną kropkę i przejść od suchych wyników badań do wniosków na temat samej istoty leczenia. AMIE uzyskało wyniki porównywalne z lekarzami, ale nadal mówimy o symulacji.
Żywy lekarz na teleporadzie rzadko przypomina maszynę wypełniającą formularz. Czasami na bazie własnego doświadczenia pomija część standardowych pytań i modyfikuje schemat, by szybciej dotrzeć do sedna problemu. W sztywnej ocenie egzaminacyjnej, opartej na konkretnych rubrykach, taki medyk może stracić punkty za brak proceduralnej kompleksowości wywiadu, podczas gdy system AI zdobędzie w tej sekcji doskonały wynik.
Wniosek jest prosty: Google stworzyło potężne narzędzie analityczne. Zdało ono arcytrudny, medyczny test. Jednak egzamin to nie jest prawdziwe życie. Dopóki AI nie zmierzy się z prawdziwym, chaotycznym, często ukrywającym prawdę pacjentem, który nie trzyma się żadnych procedur, bo np. cierpi, zachwyt nad jej medyczną „empatią” pozostaje przedwczesny.
