Gorące lato w Europie to efekt znacznej utraty lodu w Arktyce
Do takich wniosków doszli autorzy opublikowanej właśnie w Weather and Climate Dynamics pracy naukowej, w której dowodzą oni, że za coraz wyższe (niewspółmiernie wyższe do średniego wzrostu globalnej temperatury) lata w Europie odpowiadają anomalnie obiegu wody w północnym Atlantyku.
Regiony arktyczne północnej półkuli naszej planety uchodzą za niezbyt ciepłe. Delikatnie rzecz ujmując. Arktyka, Syberia, Grenlandia, to rejony które w naszych umysłach zawsze jawiły się jako skute lodem, mało przyjazne rejony. Jednak wraz ze zmianami klimatycznymi, lodu w Arktyce czy na Grenlandii jest coraz mniej i – jak się okazuje – spływająca do północnego Atlantyku woda może wywołać istną reakcję łańcuchową, która skutkuje znacznym wzrostem temperatur letnich w wielu rejonach Europy i rozległe susze. Taki paradoks chaotycznego systemy klimatycznego: topniejący lód to przecież czysta woda, ale im jej więcej spływa do oceanu, tym Europie grożą poważniejsze susze.
Zdaniem autorów wspomnianej pracy naukowej (podrzucam link do jej treści dla zainteresowanych pogłębieniem wiedzy), temperatura przy powierzchni Arktyki zwiększa się obecnie dwukrotnie szybciej niż średnia światowa, oznacza to topnienie gigantycznych połaci pływającego lodu, a także lodu z pokrywy lodowej Grenlandii.
![](https://imagazine.pl/wp-content/uploads/2024/03/wcd-5-109-2024-f01-web.jpg)
Jeden z wykresów opublikowanych w rzeczonej pracy naukowej ilustrujący przebieg zmian w wyniku topnienia lodowców i zmian w północnym Atlantyku (źr. https://wcd.copernicus.org/articles/5/109/2024/)
Utrata lodu morskiego i lodowcowego w regionach arktycznych i subarktycznych stanowi źródło słodkiej wody dla północnego Atlantyku. Duże anomalie słodkiej wody na północnym Atlantyku powodują anomalie zimnej powierzchni i rozwój burz w regionie subpolarnym zimą. Z kolei stwierdzono, że anomalie zimna w regionie subpolarnym zimą poprzedzają wzrastające fale upałów nad Europą w kolejnym lecie Zatem anomalie zimna w zimie (innymi słowy, zbyt ciepłe zimy w Arktyce), mogą zapoczątkować deterministyczny łańcuch zdarzeń, który najpierw prowadzi do burz w zimie, a następnie fal upałów latem w Europie. To stosunkowo nowo odkryte sprzężenie zwrotne może mieć znacznie poważniejszy wpływ na klimat letni w Europie, niż wcześniej sądzono. Ważniejsze jest też to, że zmiany te mają być gwałtowniejsze, niż miałoby to wynikać tylko z podniesienia się średnich globalnych temperatur na naszej planecie.
Cele klimatyczne? My nawet nie umiemy racjonalnie produkować żywności! Druzgocący raport FSEC