Naukowcy zawężają poszukiwania życia pozaziemskiego. Na liście zostało tylko 45 planet
Do tej pory odkryliśmy ponad 6000 egzoplanet, ale poszukiwanie na nich śladów życia przypominało szukanie igły w stogu siana.
Większość z tych światów to miejsca absolutnie niegościnne. Naukowcy z Uniwersytetu Cornella postanowili radykalnie zawęzić ten katalog. Opublikowali właśnie krótką listę 45 skalistych globów, na których szanse na znalezienie kosmitów są największe.
Najnowsze badanie, opublikowane w prestiżowym „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”, to potężne narzędzie dla współczesnej astronomii. Zespół pod kierownictwem Abigail Bohl przeanalizował tysiące znanych układów planetarnych, by wyłonić z nich te, które dają realne nadzieje na istnienie życia.
Na ostatecznej liście znalazło się zaledwie 45 skalistych światów. Kryteria były surowe: planety nie mogły być większe niż dwukrotność rozmiarów Ziemi i musiały znajdować się dokładnie w tak zwanej ekosferze (Habitable Zone), czyli w takiej odległości od swojej gwiazdy, która umożliwia utrzymanie na powierzchni wody w stanie ciekłym.
Od TRAPPIST-1 do Proxima Centauri
Wśród najbardziej obiecujących kandydatów znalazły się między innymi cztery planety krążące wokół czerwonego karła w układzie TRAPPIST-1 (oddalonego od nas o około 40 lat świetlnych) oraz Proxima Centauri b – najbliższa nam znana egzoplaneta, znajdująca się zaledwie 4 lata świetlne od Ziemi.
Badacze skategoryzowali wytypowane obiekty pod kątem ich wieku, charakterystyki orbity, ekspozycji na promieniowanie oraz łatwości obserwacji z naszej planety. Jak podkreśla Abigail Bohl, badaczka i astronomka z amerykańskiego Uniwersytetu Cornella, takie skatalogowanie celów pozwoli astronomom na zoptymalizowanie strategii badawczych i lepsze wykorzystanie cennego czasu obserwacyjnego na najpotężniejszych teleskopach kosmicznych i naziemnych.
Co równie istotne, wytypowana lista pozwoli na badanie skrajnych przypadków. Naukowcy chcą przyjrzeć się planetom znajdującym się na samych krawędziach ekosfery i porównać je z tymi orbitującymi idealnie w jej centrum. W naszym Układzie Słonecznym to właśnie na takich obrzeżach znajdują się Mars i Wenus, podczas gdy Ziemia zajmuje najbardziej dogodną pozycję. Sprawdzenie, czy ten sam schemat dotyczy innych systemów gwiezdnych, może być kluczem do ostatecznego zrozumienia, jak powszechne (lub jak unikalne) jest życie we wszechświecie.
Przełomowe odkrycie na Marsie. Łazik Perseverance odnalazł podziemny system rzeczny
