Apple Watch Ultra 4 po ponad dwóch miesiącach. Taki Apple Watch powinien być od początku
Od 17 września, czyli już od 66 dni, praktycznie nie zdejmuję z nadgarstka najnowszego Apple Watch Ultra 4. Towarzyszy mi w pracy, podczas spacerów, treningów, na basenie, w kuchni i oczywiście w nocy, kiedy monitoruje mój sen.
Ponad dwa miesiące to wystarczająco dużo czasu, żeby emocje związane z premierą dawno opadły, efekt nowości całkowicie zniknął, a zegarek stał się po prostu naturalnym elementem codzienności. Zdążyłem przez ten czas dobrze poznać jego zalety, dostrzec kilka niedociągnięć i przekonać się, które z nowych funkcji rzeczywiście mają znaczenie, a które pozostają jedynie ciekawostkami. I właśnie dlatego uważam, że to najlepszy moment, żeby podsumować moje doświadczenia i wyjaśnić, dlaczego Apple wreszcie stworzyło zegarek, na który od dawna czekałem.
Bo na pierwszy rzut oka nie zmieniło się właściwie nic. Apple Watch Ultra 4 wygląda niemal identycznie jak Ultra 3, nadal jest duży, masywny, charakterystyczny i natychmiast rozpoznawalny. Nie mamy rewolucji wzorniczej, nowego formatu ekranu ani spektakularnych zmian, którymi można byłoby pochwalić się znajomym. Tym razem Apple zrobiło jednak coś znacznie ważniejszego. Zmieniło to, czego nie widać, a co zaczynamy doceniać dopiero po dłuższym czasie codziennego użytkowania. I właśnie dlatego tegoroczna generacja jest dla mnie tak interesująca.
Najważniejsze zmiany są pod kopertą
Kiedy we wrześniu miałem okazję oglądać premierę nowych urządzeń Apple na żywo w Apple Park, od razu wiedziałem, że Ultra 4 będzie jednym z tych produktów, którym zechcę poświęcić więcej czasu. Nie ze względu na wygląd, ponieważ ten znamy doskonale, ale z powodu całkowicie przebudowanego systemu czujników zdrowotnych. Apple nazwało go Health Sensing System i choć brzmi to jak kolejny marketingowy termin, za tą nazwą kryje się naprawdę spora zmiana.
Nowe czujniki optyczne i elektryczne, większa powierzchnia elektrod, zmodyfikowane diody LED i fotodiody oraz nowy procesor S11 sprawiają, że Apple Watch Ultra 4 znacznie uważniej obserwuje nasz organizm. I nie chodzi tutaj wyłącznie o momenty, w których uruchamiamy trening. Największa zmiana dotyczy bowiem tego, co dzieje się pomiędzy treningami, czyli podczas zwykłego życia. Właśnie tego, które przecież zajmuje nam zdecydowanie większą część doby.
W poprzednim Ultra 3 pomiary tętna w tle wykonywane były mniej więcej co pięć minut. Nowy Ultra 4 wykonuje je co pięć sekund. To sześćdziesięciokrotnie częściej! Co więcej, nie wymaga już tak wyraźnego ograniczenia ruchu, żeby zebrać dane. W praktyce oznacza to znacznie pełniejszy obraz pracy naszego serca przez cały dzień, niezależnie od tego, czy siedzimy przy komputerze, spacerujemy z psem, wchodzimy po schodach, czy właśnie próbujemy zdążyć na samolot.
Warto tutaj zaznaczyć, że wcześniejsze generacje Apple Watch również mierzyły tętno na bieżąco podczas treningów. Nowością jest przede wszystkim tak częsty pomiar poza nimi. Niby szczegół, ale z perspektywy osoby, która regularnie uprawia sport i interesuje się zdrowiem, to jedna z najważniejszych zmian w historii tego zegarka.
Serce pod stałą kontrolą
Od lat korzystam z różnych zegarków sportowych. Testowałem i nadal używam urządzeń Garmina, Amazfita oraz oczywiście Apple Watch. Każdy producent ma nieco inne podejście do zbierania i prezentowania danych, ale jedno pozostaje niezmienne – im lepsze informacje dostarczamy algorytmom, tym większa szansa, że otrzymamy rzeczywiście użyteczne wnioski.
Nowy czujnik w Ultra 4 robi na mnie bardzo dobre wrażenie. Szybko rozpoczyna pomiar, stabilnie pokazuje tętno i nie każe czekać na pierwsze sensowne wskazania po uruchomieniu treningu. Oczywiście nie twierdzę, że zegarek na nadgarstku zastąpi w każdej sytuacji profesjonalny pas piersiowy, szczególnie podczas bardzo intensywnych interwałów, gdzie liczy się każda sekunda i szybkie zmiany tętna. Jednak w zdecydowanej większości moich codziennych aktywności dodatkowy czujnik po prostu przestaje być potrzebny.
Jeszcze ważniejsze są częstsze pomiary HRV, czyli zmienności rytmu zatokowego. Ultra 4 potrafi wykonywać je nawet co pięć minut, kiedy warunki pozwalają na wiarygodny pomiar, zarówno podczas snu, jak i w ciągu dnia. To niezwykle istotna informacja o regeneracji i obciążeniu organizmu, szczególnie jeśli analizujemy zmiany względem własnych, typowych wartości, zamiast porównywać wyniki z innymi ludźmi.
Przy okazji pojawia się jednak pytanie, które zadaję sobie coraz częściej: czy rzeczywiście musimy samodzielnie analizować wszystkie te dane? Czy przeciętny użytkownik powinien znać różnicę pomiędzy kolejnymi metodami obliczania HRV, rozumieć każdy wykres i zastanawiać się, dlaczego dzisiaj jego tętno spoczynkowe jest o kilka uderzeń wyższe? Moim zdaniem nie. I właśnie tutaj dochodzimy do jednej z moich ulubionych funkcji Ultra 4.
Dyspozycja, czyli funkcja, na którą czekałem latami
O Dyspozycji, czyli Readiness, pisałem już kilkukrotnie na łamach iMagazine. Najpierw zaraz po jej udostępnieniu, a później po trzech tygodniach użytkowania. Wtedy napisałem, że Apple zrobiło to najlepiej ze wszystkich producentów, których rozwiązania miałem okazję sprawdzić. Po kolejnych tygodniach, a w sumie już ponad dwóch miesiącach korzystania z Ultra 4, podtrzymuję tę opinię.
Garmin od lat ma Body Battery, Amazfit rozwija swoje rozwiązania BioCharge i HybridCharge, a praktycznie każdy producent sportowych zegarków próbuje na swój sposób ocenić regenerację i gotowość organizmu do wysiłku. Apple dołączyło do tego grona stosunkowo późno, ale zrobiło coś, co bardzo cenię – maksymalnie uprościło sposób prezentowania informacji.
Zamiast skali do stu, kilkunastu różnych wskaźników i kolejnych wykresów, dostajemy jedną liczbę od zera do dziesięciu. Wysoka wartość oznacza, że organizm jest gotowy na większy wysiłek, średnia sugeruje normalną aktywność, a niska podpowiada, że może warto trochę zwolnić. Wszystko jest czytelne, intuicyjne i nie wymaga studiowania podręczników fizjologii sportu.
Ale największą zaletą Dyspozycji nie jest nawet prostota. Jest nią fakt, że ten wskaźnik żyje razem z nami. Nie dostajemy wyniku wyliczonego rano, który pozostaje niezmienny do następnego dnia. Apple analizuje sen, parametry życiowe, obciążenie treningowe i ostatnią aktywność, a następnie aktualizuje ocenę w ciągu dnia. Mocny trening może spowodować jej spadek, odpoczynek lub drzemka mogą pomóc w odbudowaniu gotowości.
Wcześniej Apple Watch bardzo mocno koncentrował się na motywowaniu nas do ruchu. Zamykaj pierścienie, wstań, ćwicz, ruszaj się więcej. Teraz wreszcie potrafi również zasugerować, że być może dzisiaj lepszym pomysłem będzie regeneracja. Oczywiście nie traktuję tych wskazań jak wyroczni i nie zamierzam podporządkowywać całego życia jednej cyfrze. Samopoczucie i zdrowy rozsądek pozostają najważniejsze, ale możliwość szybkiego sprawdzenia, jak organizm reaguje na ostatnie dni, jest naprawdę przydatna.
Co więcej, im dłużej nosimy zegarek, tym lepiej poznaje on nasze typowe wartości. Pierwszy wynik Dyspozycji pojawia się dopiero po siedmiu nocach, co na początku trochę mnie irytowało, ale dzisiaj rozumiem tę decyzję. Takie informacje mają sens dopiero wtedy, kiedy odnosimy je do indywidualnego punktu odniesienia, a nie do przypadkowej normy. I właśnie dlatego tak ważne jest regularne noszenie Apple Watch również w nocy.
Mój codzienny kompan. I to nie tylko podczas treningów
Apple Watch Ultra 4 jest ze mną praktycznie przez całą dobę, ale paradoksalnie nie wykorzystuję go przede wszystkim do sprawdzania godziny czy czytania powiadomień. Te ostatnie mam zresztą mocno ograniczone. Od dawna wychodzę z założenia, że nie ma najmniejszego sensu przenosić całego szumu informacyjnego ze smartfona bezpośrednio na nadgarstek. Telefon i tak próbuje wystarczająco często odciągnąć naszą uwagę od tego, co robimy, więc po co pozwalać mu na to również za pomocą zegarka?
Zostawiłem tylko najważniejsze powiadomienia, na które rzeczywiście chcę reagować. Reszta spokojnie może poczekać do chwili, kiedy sam zdecyduję się sięgnąć po telefon. Polecam takie podejście każdemu, kto ma wrażenie, że elektronika zaczyna zbyt mocno ingerować w jego życie. Apple Watch potrafi być fantastycznym asystentem, pod warunkiem że nie zamienimy go w kolejne urządzenie domagające się naszej uwagi co kilkadziesiąt sekund.
Dużą część mojego dnia zajmuje oczywiście aktywność fizyczna. Spacery, jazda na rowerze, pływanie, a do tego treningi w Apple Fitness+. Czy ja już Wam mówiłem, że uwielbiam Apple Fitness+? Chyba tak, ale chętnie powtórzę. Odkąd usługa oficjalnie pojawiła się w Polsce, korzystanie z niej jest znacznie wygodniejsze, a regularnie rozwijana biblioteka treningów sprawia, że naprawdę trudno narzekać na brak możliwości.
Bardzo podoba mi się integracja Fitness+ z Apple Watch. Podczas ćwiczeń widzę na dużym ekranie aktualne tętno, postępy w zamykaniu pierścieni i inne informacje pobierane bezpośrednio z zegarka. Nie muszę niczego dodatkowo uruchamiać ani łączyć kolejnych urządzeń, bo wszystko działa w ramach jednego ekosystemu. To jedna z tych rzeczy, które Apple opanowało do perfekcji. Technologia nie powinna wymagać od nas nieustannej konfiguracji, tylko po prostu pomagać w tym, co robimy.
A teraz małe wyznanie. Wiecie, jaka aplikacja na Apple Watch należy do moich najczęściej używanych? Minutnik! Tak, ten zwykły minutnik, który jest z nami od lat. Dużo gotuję i nie wyobrażam już sobie funkcjonowania w kuchni bez możliwości ustawienia kilku minut bez sięgania po telefon. Gotowanie makaronu, pieczenie, pilnowanie czasu kolejnych etapów przygotowywania posiłku – zegarek okazuje się tutaj genialnie prostym narzędziem. I trochę mnie to bawi, że urządzenie wyposażone w zaawansowane czujniki zdrowotne, GPS, procesor S11 i mnóstwo skomplikowanych algorytmów tak często służy mi do pilnowania jajek na miękko.
Ale chyba właśnie na tym polega jego największa zaleta. Dobre urządzenie nie musi cały czas przypominać nam o swojej technologicznej zaawansowaności. Ma być pod ręką wtedy, kiedy go potrzebujemy.
Bateria, o której coraz rzadziej myślę
Przejdźmy do kolejnego ważnego tematu, czyli baterii. Apple deklaruje do 50 godzin typowego użytkowania Ultra 4, ale praktyka pokazuje, że można osiągnąć znacznie więcej. Wielu recenzentów uzyskuje od 60 do 72 godzin pracy, nawet przy codziennej aktywności fizycznej, co w przypadku zegarka Apple jest bardzo dobrym wynikiem.
Sam przeprowadziłem test, w którym rozpocząłem użytkowanie z baterią naładowaną do 100% w środę, tuż po północy. Każdego dnia miałem około godzinny spacer z włączonym GPS, normalnie korzystałem z powiadomień i pozostałych funkcji, a w nocy monitorowałem sen. W piątek zegarek nadal pokazywał 15% baterii, a później poziom spadł jeszcze do 7%. To bardzo dobry rezultat, szczególnie jeżeli weźmiemy pod uwagę, jak dużo danych zbiera przez ten czas Ultra 4.
Oczywiście Garmin czy niektóre modele Amazfita nadal potrafią pracować znacznie dłużej, ale porównywanie wyłącznie liczby dni pomiędzy ładowaniami trochę mija się z celem. Apple Watch jest przecież nie tylko zegarkiem sportowym, lecz również bardzo rozbudowanym urządzeniem komunikacyjnym, zdrowotnym i multimedialnym. Ma świetny ekran OLED o jasności do 3000 nitów, rozbudowany system operacyjny i mnóstwo funkcji, z których korzystam przez cały dzień.
Dodatkowo mamy szybkie ładowanie. Według Apple wystarczy 15 minut, żeby uzyskać energię na nawet 18 godzin pracy. W praktyce oznacza to, że nie trzeba już specjalnie planować ładowania zegarka. Wystarczy położyć go na ładowarce podczas porannej toalety albo przed snem i po problemie.
Dla mnie najważniejsze jest jednak to, że bateria przestała być czymś, o czym muszę pamiętać każdego dnia. A skoro zegarek ma monitorować sen, regenerację i parametry zdrowotne, możliwość noszenia go przez kilka dni bez przerwy jest znacznie ważniejsza, niż mogłoby się początkowo wydawać.
Czarny tytan? Chyba jednak wolę naturalny
Przy okazji Ultra 4 zdecydowałem się na małą zmianę i zamiast naturalnego tytanu wybrałem czarną kopertę. Początkowo byłem zachwycony. Czerń sprawia, że ramki wokół wyświetlacza praktycznie znikają, przez co ekran wydaje się jeszcze większy niż w rzeczywistości. Całość wygląda bardzo spójnie, nowocześnie i zdecydowanie bardziej elegancko, niż mogłoby się wydawać po zdjęciach.
Problem polega na tym, że po ponad dwóch miesiącach doszedłem do wniosku, że jednak wolę naturalny tytan. Nie dlatego, że czarny wygląda źle, bo absolutnie tak nie jest. Po prostu oryginalny kolor Ultra bardziej pasuje mi do charakteru tego urządzenia. Ma w sobie coś surowego, technicznego, trochę narzędziowego. Kojarzy się ze sprzętem przygotowanym do intensywnego użytkowania, a niekoniecznie z eleganckim dodatkiem do ubrania.
Naturalny tytan jest również bardziej praktyczny. Ewentualne drobne rysy mniej rzucają się w oczy, a starsze paski z tytanowymi zaczepami wyglądają z nim po prostu lepiej. Na czarnej kopercie łatwiej też zauważyć kurz i zabrudzenia, szczególnie w szczelinach obudowy. Nie oznacza to, że czarna powłoka jest nietrwała, ale jeżeli pojawi się głębsze uszkodzenie odsłaniające jaśniejszy materiał, kontrast może być bardziej widoczny.
Czy żałuję wyboru? Trochę tak. Nie jest to oczywiście powód, żeby wymieniać zegarek, ale gdybym dzisiaj miał podejmować decyzję jeszcze raz, prawdopodobnie wróciłbym do naturalnego tytanu. Czasami warto posłuchać własnych przyzwyczajeń zamiast kierować się wyłącznie efektem nowości.
Dwie rzeczy, których Apple nadal nie potrafi zrobić
Nie byłbym sobą, gdybym przy okazji kolejnego Apple Watch nie wrócił do dwóch kwestii, które od lat doprowadzają mnie do lekkiej frustracji. Tym bardziej że Ultra 4 jest już tak dojrzałym i zaawansowanym urządzeniem, że brak tych funkcji wydaje mi się coraz trudniejszy do wytłumaczenia.
Pierwsza sprawa to możliwość wykorzystania Apple Watch jako zewnętrznego czujnika tętna dla liczników rowerowych. Jeżdżę dużo na rowerze i korzystam z klasycznych liczników, które zbierają informacje z różnych czujników. Mamy pomiar mocy, kadencji, prędkości i oczywiście tętna. Tymczasem Apple Watch, który przez cały dzień bardzo dokładnie mierzy moje tętno, nadal nie potrafi natywnie i uniwersalnie udostępniać tych danych licznikowi jako standardowy czujnik HR.
I nie rozumiem dlaczego. Tym bardziej że Apple od lat rozwija integrację z urządzeniami fitness, a na siłowniach znajdziemy mnóstwo kompatybilnych maszyn, które potrafią pobierać informacje z naszego zegarka. Skoro można to zrobić z bieżnią czy orbitrekiem, dlaczego nie można w równie prosty sposób połączyć Apple Watch z licznikiem rowerowym? Oczywiście istnieją rozwiązania firm trzecich i różne obejścia, ale nie o to chodzi. Chciałbym po prostu wejść w ustawienia licznika, wybrać czujnik tętna, wskazać Apple Watch i rozpocząć trening. Bez kombinowania.
Druga kwestia dotyczy pływania na otwartych akwenach. Apple Watch bardzo dobrze radzi sobie na basenie, gdzie może wykorzystywać informacje o długości basenu, ruchach rąk i pokonywanych odcinkach. Tymczasem w otwartej wodzie określanie dystansu opiera się przede wszystkim na GPS, który nie zawsze radzi sobie idealnie, szczególnie kiedy ręka przez dłuższy czas pozostaje zanurzona.
Rozumiem fizyczne ograniczenia sygnału GPS pod wodą, ale mam wrażenie, że Apple mogłoby zrobić tutaj znacznie więcej, łącząc dane satelitarne z informacjami o ruchach i tempie pływania. W końcu mówimy o zegarku Ultra, reklamowanym jako urządzenie do wymagających aktywności sportowych, również wodnych. Chciałbym, żeby jego możliwości treningowe podczas pływania na otwartych akwenach dorównywały temu, co oferuje w innych dyscyplinach.
Te dwa braki powtarzam od lat i zapewne będę powtarzał dalej. Mam nadzieję, że w Cupertino ktoś w końcu uzna, że skoro udało się stworzyć tak zaawansowany system monitorowania zdrowia, to może warto przy okazji dopracować również kilka pozornie prostych funkcji sportowych.
Czy warto przesiąść się z Ultra 3?
To pytanie, które zapewne zadaje sobie wielu posiadaczy poprzedniego modelu. Odpowiedź nie jest jednak jednoznaczna. Jeżeli korzystacie z Ultra 3, jesteście z niego zadowoleni, a zegarek służy Wam przede wszystkim do powiadomień, okazjonalnych treningów i sprawdzania godziny, nie widzę pilnej potrzeby wymiany. Ultra 3 nadal jest znakomitym urządzeniem i w wielu codziennych sytuacjach różnica będzie praktycznie niezauważalna.
Jeżeli jednak poważnie podchodzicie do aktywności fizycznej, interesujecie się regeneracją, regularnie analizujecie parametry zdrowotne albo potrzebujecie możliwie pełnego obrazu tego, co dzieje się z organizmem, Ultra 4 jest znacznie ciekawszą propozycją. Nowe czujniki, zdecydowanie częstsze pomiary tętna i HRV oraz Dyspozycja nie są tylko dodatkami do specyfikacji. To funkcje, które realnie zmieniają sposób korzystania z zegarka.
Jeszcze łatwiej polecić Ultra 4 osobom przesiadającym się z pierwszego lub drugiego Ultra albo ze zwykłego Apple Watch. Dostają one nie tylko rozbudowany zestaw funkcji zdrowotnych i sportowych, lecz również znakomity ekran, wytrzymałą obudowę, bardzo dobry czas pracy na baterii i urządzenie, które coraz skuteczniej łączy dwa światy – klasycznego smartwatcha i zaawansowanego zegarka treningowego.
Taki Apple Watch powinien być od początku
Po ponad dwóch miesiącach codziennego użytkowania mam wrażenie, że Apple Watch Ultra 4 jest najbardziej kompletnym zegarkiem Apple, z jakim miałem do czynienia. Nie dlatego, że wygląda inaczej, jest spektakularnie szybszy czy oferuje jakąś jedną funkcję, którą można pokazać znajomym i wywołać efekt „wow”. Jego siła tkwi w tym, że wszystkie elementy zaczynają wreszcie tworzyć naprawdę sensowną całość.
Przez lata Apple Watch znakomicie motywował nas do ruchu i zbierał ogromne ilości danych na temat naszego organizmu. Teraz wreszcie zaczyna z tych danych wyciągać wnioski i prezentować je w sposób, który rzeczywiście może pomagać w codziennym życiu. Dyspozycja jest tego najlepszym przykładem, ale równie ważny jest nowy system czujników, który przez całą dobę dostarcza znacznie pełniejszych informacji.
I chyba właśnie tak powinien wyglądać rozwój elektroniki ubieralnej. Mniej spektakularnych nowości, które wykorzystamy dwa razy po zakupie, a więcej funkcji, które z czasem stają się tak naturalne, że przestajemy zwracać na nie uwagę. Zegarek nie musi podejmować za nas decyzji ani zastępować lekarza czy trenera. Powinien natomiast dostarczać nam informacji, dzięki którym łatwiej będzie świadomie zadbać o własne zdrowie, aktywność i regenerację.
Apple Watch Ultra 4 robi to znakomicie. Nadal brakuje mi integracji z licznikami rowerowymi i lepszego podejścia do pływania w otwartych akwenach, a przy okazji następnego zakupu wrócę zapewne do naturalnego tytanu. Ale poza tym? Naprawdę trudno znaleźć mi powody do narzekania.
















